เอนทรี่ที่เกี่ยวข้อง

HWT03 - โต๊ะทำงานของฉัน [รรลบ.]

SS – ป้ายรถเมล์ [ผปค. ครูเอิร์ธ]

 

ช่วงเวลาของเหตุการณ์

- กลางเดือนพฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ วันสุดสัปดาห์ก่อนเปิดเทอม

 

ตัวละคร

ครูกช, ครูเอิร์ธ (พาดพิงถึงยามยอดและมาร์ส)

 

++++++++++++++++


กชมนยิ้มทักทายยามยอดที่หน้าประตูโรงเรียนก่อนจะกระชับลังกระดาษที่อยู่ในอ้อมแขนและออกเดินลัดเลาะไปตามเงาไม้

แสงแดดยามบ่ายคล้อยไปบ้างแล้ว หากอากาศกลับเหมือนจะร้อนอบอ้าวกว่าครั้งก่อนๆที่เธอมาเยือน”สถานที่ทำงานแห่งใหม่”แห่งนี้

คิดแล้วก็อดยิ้มเล็กๆไม่ได้ 

‘คุณครูกชมน’

หัวโขนใบใหม่ที่แม้จะไม่คุ้นเคยนัก แต่ก็ตั้งปณิธานกับตัวเองว่าจะทำอย่างสุดความสามารถ

ความรู้ที่ไม่มีเฉพาะในตำรา วิธีคิด การใช้ชีวิต การแก้ปัญหา

การ"สอนคน"

 

มองไปรอบๆกาย

สนามฟุตบอลที่ว่างเปล่า อาคารเรียนที่ไร้เสียงจอแจ

โรงเรียนที่กำลังหลับไหล

‘แต่อีกไม่นานก็คงจะคึกคักน่าดูสินะ’

 

เสียงฝีเท้ากระทบกับพื้นหินทำให้หญิงสาวหันมอง

 

ชายร่างสูงสวมแว่นตา หัวโกนเกลี้ยงกับหนังสือปกแข็งเล่มโตสองสามเล่มในอ้อมแขนและย่ามใบใหญ่บนบ่าเดินพ้นมุมตึกเข้ามาในระยะสายตา เสียงรองเท้าของกชมนทำให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมองเช่นกัน

 

‘หน้าคุ้นๆแฮะ..’

“เอ่อ ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่าคะ? รู้สึกคุ้นๆหน้าเหมือนเคยเห็น.. อ้อ! ดิฉันกชมน ศรวณีย์ค่ะ เป็นคุณครูคนใหม่ เริ่มสอนสัปดาห์หน้า”

เอ่ยทักทายพลางยิ้มให้ ผงกหัวเล็กน้อยเป็นการทักทาย

 

“อ้อ! คุณครูคนใหม่นั่นเอง ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งครับครูกชมน เราเคยเจอกันที่ป้ายรถเมล์ไงครับ เพียงแค่ตอนนั้นผมยังบวชอยู่”

“หลวงพี่ที่มาขนหนังสือกับเด็กผู้ชายอีกคนหนึ่งใช่ไหมคะ?”

“ใช่ครับ นั่นหลานชายผมเอง อ้อ ผมเอกภพ สุริยวงศ์ครับ สอนวิชาโลก ดาราศาสตร์ และอวกาศ”

ชายหนุ่มยิ้มตอบพร้อมแนะนำตัว

 

“กชสอนวิชาวรรณกรรมภาษาอังกฤษ วิชาเลือกน่ะค่ะ แล้วนี่ครูเอกภพกำลังจะไปไหนหรือเปล่าคะ? หอบของเสียเต็มแขนเชียว”

“พอดีผมกำลังจะย้ายหนังสืออ้างอิงบางส่วนจากห้องพักครูไปเก็บบนหอสังเกตุการณ์น่ะครับ แล้วคุณครูกชมนล่ะครับ?”

“กชเพิ่งไปรับกุญแจโต๊ะจากแผนกธุรการมาเมื่อไม่กี่วันก่อนน่ะค่ะ พอดีบ่ายวันนี้ว่างๆเลยตั้งใจจะเอาของบางส่วนทยอยมาเก็บไว้ที่โรงเรียนก่อน สัปดาห์หน้าจะได้ไม่วุ่นวายมาก”

“เห็นด้วยเลยครับ เผลอไม่ทันไรก็เปิดปีการศึกษาใหม่อีกแล้ว ไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ”

“นี่ครูเอกภพสอนที่โรงเรียนนี้มาได้นานหรือยังคะเนี่ย? ถ้าไม่เป็นการละลาบละล้วงเกินไปนะคะ..”

“ฮ่าๆๆ ไม่เป็นไรหรอกครับ ปีนี้จะขึ้นปีที่สองน่ะ ยังใหม่ๆอยู่เหมือนกัน แต่ถ้าคุณครูกชมนมีเรื่องอะไรสงสัยหรือต้องการให้ช่วยก็บอกได้เลยนะครับ ไม่ต้องเกรงใจ”

“ขอบคุณที่อุตส่าห์เสนอตัวนะคะ อ้อ! เรียกครูกชเฉยๆก็ได้ค่ะ..”

ก่อนที่เธอจะชวนเพื่อนร่วมงานคนใหม่คุยต่อ หญิงสาวเหลือบไปเห็นกองหนังสือที่เขายังคงหอบอยู่ในอ้อมแขน

“ตายล่ะ!! ลืมตัวชวนครูเอกภพคุยเสียยาว หนักแย่เลยสินะคะเนี่ย!! กชไม่รบกวนแล้วดีกว่าค่ะ เดี๋ยวเปิดเทอมใหม่แล้วเราคงได้เจอกันบ่อยๆ ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งนะคะ”

“ไม่เป็นไรหรอกครับครูกช ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งเช่นกัน อ้อ!เรียกผมสั้นๆว่าครูเอิร์ธก็ได้ครับ แล้วคงได้พบกันอีกเร็วๆนี้นะครับ”

ยิ้มให้กันก่อนต่างฝ่ายจะแยกย้ายกันเดินต่อไปยังจุดหมายของตน

 

ห้องพักครูยังคงเหมือนที่เธอจำได้เมื่อวันมาเยี่ยมโรงเรียนแห่งนี้ครั้งแรก

มุมน้ำชา ชุดรับแขก ชั้นกระบองเพชรริมหน้าต่าง

ยิ้มน้อยๆให้กับความทรงจำก่อนจะมุ่งหน้าไปยังโต๊ะของเธอตามแผนผังที่ทางฝ่ายธุรการมอบให้

 

เริ่มต้นด้วยการทยอยนำหนังสือและข้าวของส่วนตัวออกมาจากกล่องกระดาษช้าๆ

กรอบรูปสองอันที่เคยตั้งอยู่บนโต๊ะทำงานเก่าของเธอถูกนำออกมาตั้งที่มุมซ้ายของโต๊ะ รูปครอบครัวเล็กๆสมัยที่ยังมีกันสี่คนพ่อแม่ลูกและรูปงานรับปริญญาของเธอที่มีคุณแม่และน้องสาวขนาบข้างในกรอบหนึ่ง อีกกรอบเต็มไปด้วยภาพต่างๆของเธอกับเพื่อนสนิทจาก”แก๊ง”ทั้งหลาย ทั้งเพื่อนสมัยประถมฯ มัธยมฯ และมหาวิทยาลัย มองตัวเองในวัยต่างๆแล้วก็อดขำนิดๆไม่ได้

ชีวิตวัยเรียนช่างผ่านไปเร็วกว่าที่คิด  

กรอบรูปอันที่สาม หนึ่งในของขวัญอำลาจาก “ครอบครัวที่สอง” ของเธอ ถูกนำมาตั้งไว้รวมกับกรอบรูปทั้งสอง

มองภาพตัวเองกับผู้คนทั้งหลายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต อดไม่ได้ที่จะขอบคุณสวรรค์ นางฟ้าหรือโชคชะตาใดๆก็ตามที่ทำให้เธอมีโอกาสได้รู้จักพวกเขาเหล่านี้

 

หนังสืออ้างอิงและพจนานุกรมต่างๆถูกนำมาจัดเรียงตามแนวขวางของโต๊ะขนาบด้วยที่ค้ำหนังสือกันล้ม

มุมขวาบนถูกจัดเป็นมุมเครื่องเขียน ประกอบไปด้วยโหลใส่ปากกา กองกระดาษโน้ตและ”ต้นลวด”สำหรับหนีบข้อความเตือนความจำ และสองสิ่งสุดท้ายที่ขาดไม่ได้ นาฬิกาตั้งโต๊ะและปฏิทินประจำปี 

 

‘อ๊ะ! จริงสิ.. เกือบลืมไปแล้วมั้ยล่ะ’

ล้วงมือเข้าควานหาในก้นกระเป๋าสะพายใบเก่งสักครู่ ก่อนจะหยิบตัวต่อไม้ทรงโปร่ง รูปร่างคล้ายๆจิตรกรรมจากก้านไม้ขีดออกมาวางรวมไว้กับกรอบรูปภาพ

หนึ่งใน"สมบัติ"เล็กๆน้อยๆที่เธอไปขุดเจอในร้านขายของมือสองที่เคยช่วยทำงานอาสาอยู่

 

ของในกล่องกระดาษหมดไปแล้ว ในกระเป๋าก็เหลือเพียงแค่สมุดโน้ตกับไดอารี่รายปีที่พกติดตัวอยู่เสมอ แต่..

‘ลิ้นชักยังเหลืออีกตั้งห้าชั้น จะเอาไว้เก็บอะไรบ้างดีล่ะเนี่ย?’

 

เปิดสำรวจขนาดลิ้นชัก ด้านซ้ายมีสามชั้น ขนาดปานกลาง ชั้นล่างสุดดูจะมีที่พอสำหรับจัดเก็บชุดออกกำลังกาย ผ้าขนหนูขนาดกลางและรองเท้าผ้าใบ ส่วนอีกสองชั้นก็คงไม่พ้นจะถูกใช้เก็บหนังสืออ้างอิง เครื่องเขียน หรือของใช้จิปาถะต่างๆที่จะมีเพิ่มมาในภายหลัง

สำหรับลิ้นชักด้านขวา ชั้นล่างมีขนาดใหญ่ เป็นลิ้นชักแบบบานเปิด สามารถปิดล็อกได้

‘เอกสารต่างๆที่เกี่ยวกับโรงเรียน แผนการสอน สมุดรายงานสารพัด เก็บไว้ในนี้น่าจะดีนะ ล็อกได้ ถ้าวันไหนขี้เกียจหอบ ที่ยังมีพอให้ยัด"เจ้าตุ่น"เข้าไปเพิ่มได้อีกต่างหาก’

คิดพลางหยิบกระเป๋าสะพายคู่ใจมาทดลองเก็บใส่ในลิ้นชัก

 

ลิ้นชักชั้นบนขวาค่อนข้างเล็กกว่าลิ้นชักอันอื่นอยู่มาก

‘ยังคิดไม่ออกอยู่ดีว่าจะเอาอะไรมาใส่ แต่เดี๋ยวพอเริ่มทำงานแล้วก็คงรู้เองล่ะมั้งว่าจะต้องใช้อะไรยังไงบ้าง ถึงตอนนั้นค่อยตัดสินใจก็แล้วกัน’

 

กวาดสายตามองโต๊ะทำงานตัวใหม่อีกครั้งหนึ่ง จำนวนสิ่งของที่แม้ดูน้อยชิ้นแต่แต่ละชิ้นต่างก็มีเรื่องราวที่ผูกพัน อดไม่ได้ที่จะควักมือถือออกมาจากกระเป๋าใบเก่งแล้วถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก



 

 

‘สำหรับจุดเริ่มต้นของบทใหม่ในชีวิต’

 

++++++++++++++++++++++++++++++++

 สรุป

- ครูกชได้รับกุญแจโต๊ะจากฝ่ายธุรการก่อนหน้านี้แล้ว บ่ายนี้ว่างอยู่เลยตัดสินใจขนของบางส่วนมาโรงเรียนเพื่อจัดโต๊ะ

- โรงเรียนยังอยู่ในระหว่างปิดเทอมภาคฤดูร้อน วันสุดสัปดาห์ก่อนเปิดเรียน

 

[SS]

- ครูกชเดินสวนกับครูเอิร์ธ(สึกแล้ว)ที่กำลังจะขนหนังสือจากห้องพักครูไปหอสังเกตุการณ์ รู้สึกคุ้นๆหน้าเลยเอ่ยทัก แต่จำไม่ได้ว่าเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน

- ครูเอิร์ธเฉลยว่าเป็นคนเดียวกับพระองค์ที่ทักครูกชตอนรอรถเมล์อยู่กับหลานชาย

- แนะนำตัวกันอีกครั้ง คุยสัพเพเหระก่อนกชจะนึกได้ว่าครูเอิร์ธยังหอบหนังสืออยู่ กล่าวลา

- มาถึงที่ห้องพักครู ไม่เจอใคร เริ่มจัดโต๊ะ

 

[HWT03]

ของบนโต๊ะครูกชมีดังนี้

- กรอบรูปครอบครัว รูปเพื่อนร่วมงานจากงานเก่า รูปเพื่อนสนิทสมัยเรียน

- หนังสืออ้างอิงต่างๆที่จะใช้ประกอบการสอน รวมไปถึงพจนานุกรมภาษาไทย ภาษาอังกฤษ ไทย-อังกฤษ และ อังกฤษ-ไทย ขนาบด้วยที่ค้ำหนังสือ

- ปฎิทินตั้งโต๊ะ

- นาฬิกา

- กองกระดาษโน้ตและ"ต้นลวด"สำหรับหนีบ

- เครื่องเขียน

- ตัวต่อไม้ทรงโปร่ง จริงๆใช้เล่นเหมือนจิ๊กซอว์ได้

- ยังไม่มีอะไรเก็บในลิ้นชักแต่มีการวางแผนคร่าวๆไว้ อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงหลังใช้งานจริง]

 

- อดไม่ได้ที่จะถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก

 

เพิ่มเติมสำหรับ HWT03

รูปขยายของที่ค้ำหนังสือ นาฬิกาตั้งโต๊ะ และตัวต่อไม้

     


+++++++++++++

จากใจผปค.

ดองแล้วดองอีกจนไม่รู้จะว่ายังไงแล้วค่ะ ^^! รูปโต๊ะทำไว้ตั้งแต่ประมาณครึ่งปีที่แล้วได้ ^^!! (ผปค.ไร้ความสามารถในด้านศิลปะอย่างสิ้นเชิง ผลเลยออกมา... อย่างที่เห็น ^^!)

หลังครูกชสมัครเข้ามาใหม่ๆ ผปค.ครูเอิร์ธอุตส่าห์เขียน [SS] ให้ กว่าทางนี้จะได้เขียนตอบ... ^^!! เอามารวมกับการบ้านครู หวังว่าคงจะไม่มีปัญหานะคะ ^^

อย่างที่บอกว่าร้างราไปนานมาก (นานถึงขนาดไม่รู้ว่า exteen เปลี่ยนโฉมตั้งแต่เมื่อไหร่ ^^!) ถ้าอ่านแล้วติดขัดอย่างไร แนะนำติชมได้ตามสบายเลยนะคะ ^^

อันดับต่อไป.. ต้องอ่านข้อมูลนักเรียนเพิ่มเติมแล้วสินะ เหอๆๆ

หวังว่าจะได้เจอกันอีกเร็วๆนี้ค่ะ ;)